Dodano: 2019-09-08 15:48, Autor: redakcja, Kategoria: Publicystyka, Liczba wyświetleń: 6547
Przed Wami tekst Adama Zielińskiego Moje amigowe come back...: z szansy na odrodzenie Feniksa, pozostały tylko zgliszcza dworu, o które walczą spadkobiercy, nie zwracając uwagi, że padające deszcze podmyły już fundamenty ścian, które przetrwały pożar. Fakt, część służby, która jeszcze pozostała, krząta się to tu, to tam i coś próbuje robić. Z każdym rokiem jednak jest coraz starsza i ma coraz mniej sił, a i kolejni machają na to wszystko ręką i odchodzą.
komentarz #1 wysłany: 2019-09-08 17:21
Trochę długi artykuł,wychodzi na to ze ng to jest ok a Amiga klasyczna be
.Pytanie tylko dlaczego ng umarło a Amiga klasyczna,nadal żyje i jest jak fenix powstaje z popiołów.Odp jest standardowa Amiga klasyczna ma pewna filozofie czyli procesor plus układy specjalizowane co w amigach ng nie uświadczysz.
komentarz #2 wysłany: 2019-09-08 17:34 w odpowiedzi na komentarz #1
Moim zdaniem to efekt skali. Ile w Polsce mamy klasycznych maszyn? A ile NG?
komentarz #3 wysłany: 2019-09-08 19:16 w odpowiedzi na komentarz #1
No chyba sam umarłeś.
komentarz #4 wysłany: 2019-09-08 19:26
Bardzo dobry tekst. Zawiera i masę wspomnień, i obiektywnych spostrzeżeń opartych na swoich podejściach do tematu "NG". Bardzo się cieszę, że ktoś z dobrym piórem, piszący wartościowe obszerne komentarze, zdecydował się na publikację na execu. Może powstaną kolejne treści 
komentarz #5 wysłany: 2019-09-08 19:57 w odpowiedzi na komentarz #1
To nie tak, że klasyczna Amiga jest "błee". Obecnie jest to sprzęt, któremu bliżej do kolekcjonerskiego zabytku, niż do sprzętu stricte użytkowego, którym - dla większości - jest komputer. Jak sam zauważyłem w tekście, klasyczna A1200 w dobrym stanie może stać się obecnie świetną inwestycją finansową Retro amiświatek ma się świetnie. Obecny wysyp kart rozszerzeń i ich ceny - w stosunku do naszych zarobków - są naprawdę znakomite. Tylko mi nasuwa się jedno pytanie: co zyska "Kowalski" kupując oryginalną A1200 + karty rozszerzeń, czego nie da mu AmiKit X? Rozumiem zakup inwestycyjny - kupuję dobrze zachowaną A1200, kompletuję do niej pudełko i akcesoria... to faktycznie może z czasem okazać się naprawdę dobrą inwestycją. Ale użytkowo? Co zyska "Kowalski"? Komputer retro, który do prawidłowej pracy wymaga starego TV lub monitora... Wiem, że niektórych to "kręci"... jednak uczciwie mówiąc jest to dość zamknięte środowisko. Porównam to do światka pasjonatów fotografii - dla 8/10 ludzi przeciętny telefon wystarczy do robienia zdjęć i ta grupa słysząc, że są ludzie, którzy na obiektyw wydają 9000 zł puka się w czoło... Warto tu zaznaczyć, że mam na myśli osoby, które nie wykorzystują aparatu do celów zarobkowych
komentarz #6 wysłany: 2019-09-08 21:43 w odpowiedzi na komentarz #2
W sumie impreza nie za bardzo się udało bo byliśmy tylko we 2.No ale jak to mówią pierwsze koty za ploty,musimy wybrać jakiś lepszy termin bo 7 był tez sacp. A do tego jak się wpisze w przegladarke Artur Grala(szarywilk) to można się wystraszyć .
komentarz #7 wysłany: 2019-09-08 22:24
Autor w powyższym artykule nic nowego nie powiedział, poza kilkoma oryginalnymi sformulowaniami.
komentarz #8 wysłany: 2019-09-09 07:22 w odpowiedzi na komentarz #7
Rafale - co do wymiany sprzętu, to nie posiadam danych statystycznych z tamtego okresu. Korzystam z zasobów pamięci. Koledzy chodzący ze mną do szkoły podstawowej na warszawskim Targówku posiadali: Commodore 64, Atari 65XE, a później królowały A500. Około roku 92/93 czyli w okresie, gdy mój rocznik przechodził do szkoły średniej zaczęło się stopniowe odchodzenie od Amig. Już w 6 klasie szkoły podstawowej (w tym okresie ja przeszedłem z ZX Spectrum na Atari 65 XE) pracownia w naszej szkole (SP 28 w Warszawie) została wyposażona w PC. Na zajęciach mieliśmy: Logo, Lotusa i nieśmiertelnego Painta. Nie wiem czy gdzieś w Warszawie były pracownie wyposażone w Amigi. Wiem jednak co działo się wokół mnie. Co do rodziców to... większość z nich była w tamtym okresie w pędzie "dom - praca" i rzadko kiedy komputer dziecka był traktowany poważniej. Owszem, bodajże w 7 klasie wszedł przedmiot "pracownia informatyczna" i wówczas to zainteresowanie się pojawiło, bo przecież gdzieś tego Lotusa 1.2.3 trzeba było trenować... Moja pamięć podpowiada mi, że rodzice większości z nas nie byli zorientowani zbyt dobrze w zakresie komputerów. Decyzje podejmowali na podstawie oceny: "Czy ten komputer przyda się mu w szkole?". Skąd to 486DX? Ano, stąd, że - znów pamięć podsuwa mi obraz, w którym po otrzymaniu A1200 schodzę do kolegi mieszkającego piętro niżej i posiadającego wcześniej A500, chciałem pożyczyć od niego gry, okazało się, że jego rodzice wymienili mu A500 właśnie na PC. Co ciekawe, gdy wszedłem do jego pokoju Przemek siedział nad jakimś CADem i uczył się generować pierścień 3D przy pomocy wielokątów z linii. Widok w tamtym okresie wydawał mi się naprawdę niesamowity. Co więcej, ta migracja nie była czymś odosobnionym. Mniej więcej w tamtym okresie na giełdzie komputerowej przy Grzybowskiej w Warszawie, używane Amigi skupywali za 1/3 ich wartości, bo sprzedających było więcej niż kupujących... (o jakimś trendzie to świadczy). Co do zasobności moich rodziców to... zdecydowanie nie należeli oni do ludzi majętnych, choć i jakoś głodny nie chodziłem Wiesz, rodzic dla dziecka jest w stanie poświęcić wiele... pieniądze zaś to rzecz nabyta.
), ceny nowych maszyn pod AOS są... hmm... no powiedzmy dla pasjonatów. W obecnym stanie trudno docenić mocne strony tego systemu, a w wersji emulowanej (z którą miałem styczność) widać wszystkie jego bolączki. Ok, no przecież jest MorphOS, on jest dostępny na tani, szeroko dostępny sprzęt. No jest i taki sprzęt zakupiłem i coś tam nawet z systemem kombinuję (wspomniany przeze mnie projekt "protezy VPN). Ja naprawdę chciałbym tego systemu się pouczyć i nim pobawić, więc szukam takich rozwiązań, które mogę zastosować. Jeżeli uda mi się całość jakoś sensownie ustawić i zautomatyzować to pozwolę sobie napisać coś bardziej konstruktywnego i wnoszącego niż obecny tekst. Na tą chwilę moje doświadczenia na nic więcej nie pozwalają. Co jest oczywiście wynikiem mojego braku umiejętności i wiedzy.
. Kto wie, może na następną imprezę w Zabrzu uda mi się wybrać - w końcu z Wrocławia (gdzie obecnie mieszkam) to nie tak daleko .
komentarz #9 wysłany: 2019-09-09 08:55 w odpowiedzi na komentarz #5
Próbujesz racjonalizować hobby. Takie podejście zawsze prowadzi do wniosku, że zajmowanie się nim nie ma sensu. Systemy NG nie mają obecnie już żadnych szans na bycie głównym komputerem w domu, chyba że ktoś ma bardzo wąski zakres zastosowań. Można ich używać hobbystycznie, a więc nieracjonalnie, podobnie jak można słuchać muzyki z kaset zamiast z plików cyfrowych. Entuzjaści potrafią oczywiście przytoczyć różnego rodzaju uzasadnienia, ale patrząc z dystansu i na zimno, to jest bezcelowe.
komentarz #10 wysłany: 2019-09-20 00:16 w odpowiedzi na komentarz #4
Zgadzam się. Ile to razy chciałem napisać coś z moich wspomnień z dawnych lat... Zawsze czytam coś takiego z ciekawością i porównuję do moich doświadczeń i wspomnień.
komentarz #11 wysłany: 2019-09-20 08:02 w odpowiedzi na komentarz #10
Łamy Execa są otwarte. Nie ma co się zastanawiać i pisać, pisać, pisać. Kontakt w stopce redakcyjnej.
komentarz #12 wysłany: 2019-09-21 18:02 w odpowiedzi na komentarz #9
Zależy co rozumiesz pod pojęciem pracy bo z tego co wiem to większość osób używa pc tak samo jak Amigi.A Amiga to tez personal Computer.
komentarz #13 wysłany: 2019-09-23 21:45 w odpowiedzi na komentarz #9
Jeśli kogoś hobby łączy się z pracą pożyteczną to hobby jest racjonalne. Hobby nieracjonalne to np gry komputerowe. Chociaż każdy potrafi jakoś sobie wytłumaczyć po co robi coś, najczęściej dla satysfakcji, np. żeby zobaczyć następne wirtualne światy, podziwiać efekty twórców i możliwość sprzętowe układów grafiki itp.
Cizar
IMPBot
juen
Laubzega
m...
MDW
Nightmare777
Pucek
spazma
ZeeWolf
